17 listopada 1853 r. w Kołaczycach urodził się ks. Andrzej Józef Sękowski. Był synem Józefa i Joanny z domu Bulsza. Święcenia kapłańskie przyjął 25 lipca 1876 r. z rąk biskupa Józefa Alojzego Pukalskiego. Po przyjęciu sakramentów kapłańskich rozpoczął swoją posługę duszpasterską jako wikariusz w Radgoszczy, gdzie pracował od 4 sierpnia 1876 r. Następnie, 25 maja 1877 r., przeniósł się do Ryglic.
Z dniem 27 lipca 1878 r. objął stanowisko dyrektora i katechety w szkole dziewcząt przy klasztorze sióstr benedyktynek w Staniątkach. W 1886 r. został mianowany proboszczem parafii Nowy Wiśnicz, gdzie oficjalnie zainaugurował swoją działalność 30 czerwca. Od 18 sierpnia tegoż roku pełnił również funkcję wicedziekana dekanatu bocheńskiego, a w 1913 roku został dziekanem.
W Nowym Wiśniczu pracował aż do 3 lipca 1922 r. Po odejściu z tej parafii, od 1 września 1922 r. zamieszkał jako rezydent w Nieprześni w województwie poznańskim. W ciągu swojej kariery ks. Sękowski zyskał wiele zaszczytów. 15 marca 1884 r. otrzymał tytuł kanonika, a 18 sierpnia 1899 r. biskup nadał mu przywilej noszenia rokiety i mantoletu. W 1913 r. awansował na tytuł szambelana papieskiego.
Ks. Andrzej Józef Sękowski zmarł 12 maja 1936 r. w Bydgoszczy. Dzisiaj przypominamy jego osiągnięcia i wkład w rozwój lokalnej społeczności. Jego życie i działalność to część bogatej historii regionu, a pamięć o nim nadal trwa w sercach mieszkańców.
