16 września 1966 r. zmarł Jan Stasiniewicz, malarz i aktywista z Białorusi. W wieku ośmiu lat stracił rodziców i zamieszkał u ciotki. Po ukończeniu szkoły średniej w 1925 r. podjął studia z historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz malarstwo w Wolnej Szkole Rysunku pod kierunkiem Jerzego Fedkowicza.
Stasiniewicz kontynuował edukację na Akademii Sztuk Pięknych, gdzie uczył się od Wojciecha Weissa. W 1933 r. zawarł związek małżeński z Jadwigą Zagrodzką, a po ślubie zamieszkał w Starym Wiśniczu. Tam zaczął intensywnie malować, a swoje prace wystawiał w znanych galeriach takich jak Pałac Sztuki w Krakowie czy warszawska Zachęta.
Okres II Wojny Światowej spędził w Wiśniczu, gdzie zaangażował się w ruch oporu, dokumentując wojnę i jej skutki w swoich pracach. Po wojnie wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków w Krakowie. W 1945 r. osiedlił się w Katowicach, gdzie objął kierownictwo Teatru Lalek przy Wojewódzkim Domu Kultury i prowadził kursy malarstwa.
W latach 1963-1964 stworzył cykl obrazów „Wariacje na temat Wiśnicza”, prezentujący krajobraz regionu, ze szczególnym uwzględnieniem zamku na wzgórzu. Te prace odzwierciedlają jego miłość do lokalnej przyrody i kultury.
