29 maja 1907 r. w Kozicach koło Lwowa urodził się Alfred Majewski.
W 1932 r. ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. W latach 1933–1939 mieszkał w Tarnopolu, gdzie zajmował się pracami konserwatorskimi na terenach historycznych zamków Wołynia i Galicji Wschodniej, obecnie Ukrainy.
Po wojnie, w latach 1945–1947, pracował na Dolnym Śląsku, a od 1947 r. zaangażował się w odnowę Zamku Królewskiego na Wawelu oraz innych polskich zamków i pałaców, takich jak Baranów Sandomierski, Krasiczyn, Niedzica, Pieskowa Skała, Sucha Beskidzka i Wiśnicz. W latach 70. XX wieku intensywnie działał na rzecz odbudowy zamku Krzyżtopór.
Od 1951 do 1983 pełnił funkcję dyrektora Kierownictwa Odnowienia Zamku Królewskiego na Wawelu.
Od 1955 r. związany był z Politechniką Krakowską. W latach 1966–1971 był dziekanem Wydziału Architektury, a w latach 1970–1977 kierownikiem Zakładu Historii Architektury Powszechnej. W latach 1973–1974 pełnił również rolę generalnego konserwatora zabytków.
Jest autorem 66 publikacji naukowych oraz popularnonaukowych. Wśród nich można wymienić "Zamek w Wiśniczu" z 1956 r. oraz "Wawel. Dzieje i konserwacja" z 1993 r.
Majewski był odznaczony Krzyżem Oficerskim oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1982 r. ogłoszono go Honorowym Obywatelem Nowego Wiśnicza.
Zmarł w Gdowie, gdzie został pochowany na cmentarzu parafialnym.
