1 kwietnia 1911 r. w Hucie Komorowskiej, niedaleko Kolbuszowej, przyszedł na świat ks. Adam Kozłowiecki. Po zakończeniu edukacji w jezuickim gimnazjum w Chyrowie oraz w Gimnazjum im. Św. Marii Magdaleny w Poznaniu, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego 30 lipca 1929 r. Następnie studiował filozofię w Krakowie i teologię w Lublinie, a święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bp Karola Niemiry 24 czerwca 1937 r. w Lublinie. Po objęciu obowiązków kierownika duchowego w Chyrowie, jego życie zmienił wybuch II wojny światowej. Po ewakuacji z Lwowa trafił do Krakowa, gdzie został ministrem kolegium jezuitów. Już 10 listopada 1939 r. został uwięziony przez gestapo. Początkowe więzienie w Krakowie na Montelupich zamieniło się na areszt w Wiśniczu, a następnie przeniesiono go do Auschwitz oraz Dachau, gdzie pozostał do chwili wyzwolenia przez wojska amerykańskie 29 kwietnia 1945 r.
Kardynał Kozłowiecki, mimo tragicznych doświadczeń obozowych, podjął się spisania swoich wspomnień. Miejska Biblioteka w Nowym Wiśniczu posiada jego pamiętnik pt. „Ucisk i strapienie”. W 1995 r. odwiedził Nowy Wiśnicz, gdzie spotkał się z miejscową młodzieżą i zwiedził Zakład Karny w Leksandrowej, miejsce swojej wcześniejszej uwięzienia. W lutym 1998 roku Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, przyznając tytuł prezbitera Kościoła św. Andrzeja na Kwirynale. Pamiątki związane z jego osobą można znaleźć w muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej w Starej Wsi.
1 kwietnia 1924 r. urodził się także Stanisław Nowak, długoletni Przewodniczący Gromadzkiej Rady Narodowej w Nowym Wiśniczu oraz aktywny działacz społeczny. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej rozpoczął pracę w Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska. W 1957 roku został wybrany na przewodniczącego Gromadzkiej Rady Narodowej, pełniąc tę rolę do 31 grudnia 1972 r. Angażował się w rozwój gminy, dbając o warunki życiowe mieszkańców. Po przejściu na emeryturę kontynuował działalność społeczną, będąc radnym Rady Narodowej oraz członkiem Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Był również współpracownikiem miejscowej OSP, pełniąc stanowisko Prezesa od 11 lutego 1990 roku do końca życia. Zmarł 28 listopada 1993 r. w Olchawie.
