4 marca 1642 roku urodził się Stanisław Herakliusz Lubomirski (zm. 17 stycznia 1702 r.)
Stanisław Herakliusz Lubomirski, jeden z najważniejszych przedstawicieli polskiej arystokracji XVII wieku, przyszedł na świat w Wiśniczu jako najstarszy syn Jerzego Lubomirskiego oraz Konstancji z Ligęzów. Już w młodości wyróżniał się talentami literackimi, które rozwijał pod okiem dziadka, Stanisława Lubomirskiego, na magnackim dworze.
Jego artystyczne zainteresowania związane były z podróżą po Europie w latach 1660-1662, która miała wpływ na jego późniejsze życie i karierę. Stanisław Herakliusz Lubomirski wykonywał wiele znaczących funkcji w polskiej polityce, m.in. był marszałkiem Sejmu Zwyczajnego w Warszawie w 1670 roku oraz marszałkiem wielkim koronnym od 1676 do 1702 roku.
Był również mecenasem sztuki, czego dowodem są liczne inwestycje w budownictwo. W latach 1676-1679 zrealizował budowę letniej rezydencji w Puławach. Od 1683 roku był właścicielem Czerniakowa, gdzie w 1691 roku ufundował klasztor oraz kościół bernardyński. Dodatkowo zainicjował odbudowę zamku w Łańcucie po pożarze w 1688 roku, a projekty architektoniczne realizował znany architekt Tylman z Gameren.
Stanisław Herakliusz Lubomirski zyskał także uznanie jako właściciel Ujazdowa, gdzie zrealizowano budowę Łaźni, rozbudowanej później przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego na klasycystyczny Pałac na Wyspie.
