28 lutego 1633 r. na sejmie koronacyjnym w Krakowie, król Władysław IV Waza oficjalnie potwierdził dla Wiśnicza wszystkie przywileje, które zostały nadane przez jego ojca, Zygmunta III Wazę, w Akcie Lokacyjnym z 8 czerwca 1616 roku. Do głównych przywilejów należały: trzy doroczne jarmarki, które miały się odbywać 24 czerwca, 27 września oraz w poniedziałek po Niedzieli Palmowej, a także cotygodniowe targi organizowane w każdy wtorek.
Władysław IV zatwierdził również zwolnienia od cła granicznego w całym kraju oraz prawo składu na towary takie jak wino, miedź i żelazo przywożone z Węgier do Krakowa. Dzięki tym przywilejom, Wiśnicz zyskał na znaczeniu gospodarczym oraz handlowym.
Dokument, który uzyskał tę ważną zmianę, jest przechowywany w Bibliotece Naukowej PAU i PAN w Krakowie. Ma on formę pergaminu, a jego wymiary to 51 x 27,2 cm, z zakładką o długości 6,5 cm. Cały tekst został sporządzony po łacinie. Podpisy na dokumencie noszą imiona Wladislaus Rex oraz Jacobus Maximilianus Fredro, stolnik ruski, który pełnił również rolę sekretarza królewskiego.
Na zakładce oraz na odwrocie dokumentu znajduje się streszczenie z XVII wieku, co podkreśla jego historyczną wagę. Zatwierdzenie tych przywilejów miało istotny wpływ na rozwój Wiśnicza, a także na lokalne życie handlowe i społeczne w tamtym okresie.
